لنډه کيسه: غلا

له تا سره تر مخه ښې وروستهیوازنی شی چې هيڅکله به يې نه هېرومتر سترګو ولاړ لامده باڼه به مې ويچې تا به را یادويکه زه خوشاله وم او که خپګان ترلاسه نیولی به ومهمدا پرون زوی مې له ما نه پټ پټله خپلې مور سره د خپلې مينې او مئينتوبکیسې کولېپه دې خوشالۍ کې چې زوی مې ستر شوی باڼه مې لامده شولاو ته رایاده شویپه زوی مې زړه درد وکړ۱۴۰۱.۸.۲۹«««««««««««««جنګ که څومره بد هم دی جنگ د سترګو خوښ مې دیدې جنګکې په سترګو کې ټوله سوله ســــــــــــــوله وي۱۴۰۱.۸.۲۳«««««««««««««لا د سیند له څپو خروشاوډوبېدو نهپه څه نپوهېږمزهتازه همدا اوسد ساحل غاړې ته رسېدلی یمیوازې سیند پېژنم د مینې کار دی ډېره سخته ده چې څوک دېدا و واييزړه چې غوښته چې ډوب شي هلته يېتهلېدلې وې۱۴۰۰.۸.۲۶«««««««««««««دلته او هلتهپه هر ځای کې دې لټو...

د وږي له ۶ د کال ترپایه شعرونهما ته ډېره خوږه یېغواړم وپوهېږمرښتیا همدومره راسره مینه لرې۱۴۰۰.۱۲.۲۴««««««««««««««نپوهېږم ښايي لویه تېروتنه مې همدا وهچې ټول عمر مې له هغو خلکو سره وخندلچې سترگې یېزما د زړه پر ماتېدو لمدې نه شوې۱۴۰۰.۱۲.۲۴««««««««««««««وخانده!گلونه چې و نه سپړېږيپه پسرلي د چا باور نه راځي۱۴۰۰.۱۲.۲۲««««««««««««««زه، نېکمرغه یممینه د هر چا په برخهنه رسېږي۱۴۰۰.۱۲.۲۱««««««««««««««ته چې پر ما باور ولرېاو زه درسره مینه وکړمڅه وایې:نېکمرغهبه نه یوو؟««««««««««««««هغه ده ستړې چې زه ډېر غږېږماو زه ډارېږم چې ژر لاړه نه شي۱۴۰۰.۱۲.۱۶««««««««««««««ته شعر یېهره ورځ ښکلې کېږي۱۴۰۰.۱۲.۱۳««««««««««««««د زمان پر ولیود تندې تابوت یمورو مې لېږدويویرېږي چېد سیند هدیرې ته تر رسېدو مخکې مات نه شم۱۴۰۰.۱...

د ۱۴۰۱ کال د وري میاشتې له لومړۍ نېټې د چنګاښ تر ۶ ڼېټې پورې شعرونه'>شعرونهکله کلهیو څوکپه تېره زمانه کې تم کېدای شيخو که د چا زړه مات شود حال له زمانې نه شي اوښتیلاس راکړهد ژوند پول نری دیو نه لوېږمخلک د مستقبل د روڼتیا خبرې کوي۱۴۰۱.۴.۵«««««««««««««راځه!تار او ستن شووشلیدلې غاړېڅوک نه پېري۱۴۰۱.۴.۴«««««««««««««د تیارې لاسونههره شپهتر ډېوې لاندېد رڼا ګرېوان ته غلي وي۱۴۰۰.۴.۳«««««««««««««پوهېږي چې ورته به ورته غوږ یمپوهېږې زما خوښېږي چې وغږېږيخو نپوهېږم چې ولې داسې نه کېږي۱۴۰۱.۴.۳«««««««««««««حالات خوار ديخو په جیب مې ډاډه یمتشوالی په کې شته۱۴۰۰.۳.۳۱«««««««««««««په راتلو دېزړه مې د درزا لاس ته لوېږياو نبض مېله خوشالۍ زیاتېږيمه پرېږده چې دا دوه خزان وهلي گلونهد نهیلۍ له شماله سرهپاڼې پاڼې ورژ...

د هېرولو احساس چې ویده کېږمغواړم خپل ځانخپله ستړیاد زړګي درداو...نور دا هر څه هېر کړمما سره دا فکر ويچې ويده کېږمهر څه ویده ويپه همدې هیله نن شپه مې همپر بالښت سر ور کېښود هر څه مې هېر کړلیو وخت یو لا...

یوه شېبه وياو ته د هغې له خولې بس د یوې جملې اورېدل وغواړېورته پلمه وکاندېچې بې باوره دې شي رخه يې راشيته ورته خپل د زړګي ور ورخلاص کړېشي لروبرهپه کې دې ښه وګرځيیو وخت په لوړ غږ د زړه له تله دې نارې ک...

د ۱۳۹۴ کال له عقرب نه د کال ترپایه شعرونه ته چي زما غيږه کې ګلاب ونه ټوکېږېد پسرلي راتګ نهمه مې پوښته1394>11>12 «««««««««««««««««««««««« لمره!ورځه ته خپله لاره وههسیوری زما د سیورياوس پر خپل مخ سړې خولې ته ناست دی ۹۴.۱۱.۷ «««««««««««««««««««««««« تهزما هسې خوښېدلېهسې به ځای نیم رالره ویادېدېټولو مئین بللم، په تا مئین یې کړمهسور رنګ د وینو رنګ دیراته کړې سترګې شوګیرونو دې سرېویریږم اوس له خپلو ستر...

شعرونه/ د ۱۳۹۴ کال د حوت له میاشتې د ۱۳۹۵ کال د قوس تر پنځلسمې پورې شعرونه نن خپله وېرهدا ستا پښو تهحلالومهدرځمسر مې څنګل رانه د مينې غواړي۹۵.۹.۱۶ «««««««««««««««««««««« شپې د سپوږمۍ پر زنګونسر ايښی دیتياره دهوازه خوله رڼا ته پاتېمينه د زړه په غوږ کېبولي د ژوند سندرهاو پېغلو اوښکو مې په سترګو کېاتڼ جوړ کړیويل دې خوب کې راتهچې دې راتلو ته زړه دی۹۵.۹.۱۶ «««««««««««««««««««««« چې دريادېږمد ز...

شعرونه/ د ۱۳۹۵ کال د قوس له ۲۱ د دولې تر ۱۹ پورې زه هره ورځد خپل زړګي ستړیا مېتکیه کوم د یوې ونې ډډ تهونه زماکټ مټ د زړه په څېر دهمرغۍ چې راشي ورتهد ونې پانې رپياو زما زړهدرزېږيد یو چا مينې ته ۱۳۹۵.۱۱.۱۹ ********* خوب يې زما د سترګو کوڅې ته راغلی باده ګردونو سره پام کوه لږ زه يې د پلونو په هره نښه مينه مې زړه کې ډاډه کومه ۱۳۹۵.۱۱.۱۸ ********* مينه د جادوګرې غوندې ده نه غلط شوم ټوله جادوګره ...

د ۱۳۹۶ کال شاعري چې ژوند u200eبې دریڅې کوټه ده u200eخپله زړه تنګي u200eکومې کوڅې ته پرانیزم؟ 13 سپتمبر «««««««««««««««««««««« زړه ســـــــــــــره چې ګوتې ماتومه کله کله زه د مینې حافظه غـواړي لږ څه چې راجوړه شي 10 سپتمبر «««««««««««««««««««««« رنګ يې د کونړ سیند د اوبو په شان دی ځکه خو زه غرق د چا په سترګو کې یم 6 سپتمبر «««««««««««««««««««««« په شعر کې مې په مرګ پسې جاړو را اخیستې د ژوند کوټه پاکه ښه و...